ΓΝΑΝ: Τα χειρουργεία σταματούν, η στοχοποίηση συνεχίζεται. Η εκκωφαντική ανοχή της 7ης ΥΠΕ.

 

Η επανάληψη της ίδιας είδησης δεν την κάνει λιγότερο τραγική. Για άλλη μια μέρα, τα χειρουργεία στο ΓΝΑΝ δεν πραγματοποιήθηκαν, οι λίστες αναμονής μεγαλώνουν και οι ασθενείς παραμένουν σε έναν ιδιότυπη ομηρία.

Στην ιατρική πραγματικότητα, δύο άτομα για να καλύψουν τακτικά, επείγοντα, εφημερίες και άδειες δεν είναι στελέχωση, είναι συνταγή εξουθένωσης. Υπάρχουν ευθύνες για την φυγή αναισθησιολόγων, που έχουν την ρίζα τους σε μαγαζάκια, όμως οι ασθενείς τι φταίνε;
Οταν σε αυτό προστίθεται η έλλειψη ακτινολόγων, τότε η κατάσταση είναι απαράδεκτη για το κεντρικό νοσοκομείο ενός νομού.

Ενα νοσοκομείο δεν λειτουργεί με γιατρούς που ξεπερνούν τα όρια της βιολογικής τους αντοχής, αλλά με οργάνωση και στελέχωση.
Η συνεχιζόμενη διάλυση του κεντρικού νοσοκομείου του Λασιθίου δεν είναι ατύχημα, είναι αποτέλεσμα επιλογών.

Η λύση δεν θα έρθει με ευχολόγια, την ίδια στιγμή που διοίκηση και πρόεδρος εργαζόμενων, σε αγαστή συνεργασία, έχουν στοχοποιήσει τον διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας.

Με όπλο την ανοχή, στήνοντας παγίδες και επιστρατεύοντας πειθαρχικούς ελέγχους και προσωπικές δημόσιες επιθέσεις, επιδιώκουν μεθοδικά την αποχώρησή του.
Είναι εξοργιστικό την ίδια στιγμή που ο άνθρωπος αυτός δίνει τιτάνιο αγώνα για να κρατήσει το νοσοκομείο όρθιο και λειτουργικό, να δέχεται έναν πόλεμο φθοράς από εκείνους που θα έπρεπε να τον στηρίζουν.

Αυτή η κατάσταση, όμως, δεν εξελίσσεται ερήμην των προϊσταμένων αρχών. Είναι απαράδεκτο η διοίκηση να λειτουργεί υπό την πλήρη ανοχή της ΥΠΕ και του Υπουργείου, χωρίς κανείς να παρεμβαίνει για να βάλει ένα τέλος σε αυτόν τον κατήφορο.
Η κ. Σπινθούρη, ως υποδιοικήτρια της 7ης ΥΠΕ, αρμόδια για τα νοσοκομεία, δεν μπορεί πλέον να κάνει ότι δεν βλέπει. Δεν μπορεί να αρνείται να λάβει μέτρα και να παρακολουθεί αμέτοχη τη διοικητική αυθαιρεσία, σε αρκετά ζητήματα, να μετατρέπεται σε εργαλείο εξόντωσης στελεχών.

Οταν το κεντρικό νοσοκομείο του νομού καταρρέει, η επιλογή να στηρίζονται πρόσωπα αντί για το δημόσιο συμφέρον, τότε δικαιώνουν όσους επιμένουν ότι υπάρχει σχέδιο για την διάλυση του νοσοκομείου.

Πλέον, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Οταν το σύστημα αντί να παράγει υγεία, αναλώνεται σε επιθέσεις εναντίον έντιμων και ευσυνείδητων γιατρών, τότε η ευθύνη δεν περιορίζεται πια μόνο σε εκείνους που ασκούν τη διοίκηση, αλλά διαχέεται σε όσους την επιτρέπουν, την καλύπτουν και την συντηρούν.

Η σιωπή της ΥΠΕ μπροστά σε αυτή την κατάσταση είναι πλέον εκκωφαντική και τους καθιστά υπόλογους απέναντι σε κάθε πολίτη του Λασιθίου.
Αν η πολιτική εκπροσώπηση επιλέγει να παραμένει θεατής στην εξόντωση των λειτουργών της υγείας και στη διάλυση του ΓΝΑΝ, τότε η ευθύνη της κατάρρευσης δεν θα αφήσει κανέναν αλώβητο. Η υπομονή τελείωσε.